5.08.2016
düello
Gerçekseni kafamdakisenden çıkardığımda geriyekalan ominicikşey herneise onunyüzündençekiyorum bütünbunları. geriye miniminnacık birşeykalıyor ya; iştehayatımıvakfettiğim o eleavucasığmayan, dokunsanbirhiçolacakolan tanrısalköpük. elimi uzatıyorum, patlayıpbirhiç olacağını bilebile, silahımı çekiyorum, budüelloda öleceğimi bilebile. karşımda bendendahahızlı olduğu besbellibirkovboy duruyor ve beniyeresereceğindenemin pispis sırıtıyor.
14.04.2016
Lazım olursa açar okursun
Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun. Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.
Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.
Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.
Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.
Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.
Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.
Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.
Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N’olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!
Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.
Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.
Şuraya Youtube’dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.
Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.
Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.
Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.
Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.
Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun.
Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.
Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.
Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N’olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!
Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.
Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.
Şuraya Youtube’dan müzikler, Bach dinle filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.
Buraya bir silkintiotu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.
Birhan Keskin, Kargo
27.03.2016
çöllerin sessizliği
Dudaklarıma özgün bir su damlası dokunsa
Duracak belki kâinat
ve ben ölmek kadar rahatlayacağım
Ölümü atıp bedenimden durmaksızın koşacağım
Duracak belki kâinat
ve ben ölmek kadar rahatlayacağım
Ölümü atıp bedenimden durmaksızın koşacağım
18.02.2016
İyi ve kötü
Haham Lublin: “Kötü olduğunu bilen kötüleri,
iyi olduğunu bilen iyilerden daha çok severim. Kendini iyi zanneden kötülere
gelince: Onlar cehennemin eşiğinden bile dönmezler. Çünkü onlar cehenneme
başkalarının ruhlarını kurtarmak için gönderildiklerini sanırlar.”
Hasidizm Masalları, Martin Buber
Hasidizm Masalları, Martin Buber
23.01.2016
Tarsuslu Paul'den sevgi üzerine
"Eğer insanların ve meleklerin diliyle konuşursam, ama sevgim olmazsa, ses çıkaran bir bakır ya da öten bir zil olurum.
Eğer peygamberlikte bulunabilirsem, bütün sırları bilir ve her türlü bilgiye sahip olursam, eğer dağları yerinden oynatacak kadar büyük bir imanım olursa, ama sevgim olmazsa, bir hiçim.
Eğer malımı sadaka olarak dağıtır ve bedenimi yakılmak üzere teslim edersem, ama sevgim olmazsa, bunun bana hiçbir yararı yoktur.
Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir, sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez.
Sevgi kaba davranmaz, kendi çıkarını aramaz, kolayca öfkelenmez, kötülüğü anmaz.
Sevgi haksızlığa sevinmez, ama hakiki olanla sevinir.
Sevgi her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi ümit eder, her şeye dayanır.
Sevgi asla son bulmaz. Peygamberlikler ise ortadan kalkacak, diller sona erecek, bilgi ortadan kalkacaktır.
Çocukken, çocuk gibi konuşur, çocuk gibi anlar, çocuk gibi düşünürdüm.
Yetişkin bir adam olunca çocukça davranışları bıraktım. Şimdi her şeyi aynada silik bir imge gibi görüyoruz, ama o zaman yüz yüze görüşeceğiz. Şimdi bilgim sınırlıdır, ama o zaman tıpkı bilindiğim gibi tam bileceğim.
İşte böylece kalıcı olan üç şey vardır: iman, umut ve sevgi. Bunlardan en üstün olanı da sevgidir."
Korintlilere Mektup 1
14.09.2015
Mor bir kayık
vuruyor kıyıya. İçine bakmaya korkuyorum. İçimden çıkacak sözcüklerden de.
Rüyalarımı size aktaramam. Onların varlığımı meşrulaştırması rahatsız ediyor
beni. Şiirler ise ancak coşkun bir sarhoşlukla sarmaşık, lütufkâr bir gecede okunabilir. Resimleri çekilemez onların. Duygularımla özdeşleşen hayali "kitle"ler istemiyorum. Mor kayık insan azlığı
bakımından dar kapıyla aynı mertebede. Mahrem. Bu sözcüğü unuttuk galiba. Bir
anlam ifade etmiyor. Herkeste bir giz saklıymış gibi. Hayır. Giz, yoz varlığı
kabullenmede ve bunu anlaşılmazmış gibi pazarlamada. Kendine yakın geleni alkışlamak
ne kadar kolay. Kendinden radikal olarak farklı olanla
karşılaşmak ise tedavülden kalkmış. Sağırlar işitmezler. Bu yüzden tüm hakiki metinler gereğinden uzun
olmalı. Öyle sıkıcı olmalılar ki, onu okumaya zahmet edenler can havliyle girmeli mor kayığa
(kalabalık batıracaktır onu) ve mavi denizlere sürmeliler.
1.09.2015
To all those seagulls in Bosphorus from Ankara
I am sitting at the bar. The girl next to me is an idiot.
She is idiot but her naiveté is in any case adorable. She tells all those stories about her kitchen. She shows me a photo of a tent she stayed this summer, it looks like
an Indian tent. She says the area, the woods, the sea, the silence was
definitely like Thailand. I dunno nothing about it. I mean I am well far away
from the far East. I am a man of the old once civilized but currently barbaric
land. She would not get it. So I stop talking but offer a gentle smile. She turns
it back. We kiss goodbye to each other.
Then my mind wanders about another one. Things are so hazy
and smokey, damn many cigarettes were lit that evening. She did not reply me. I guess she
does not even hate me. All that injures my pretty fucking narcissism indeed, I gotta confess. I
like especially her mind, as if there is some weird connection between us, I even tried
to articulate that but she gives damn neither about me nor about my writing. It
most probably sounds like a cheap romantic letter of a loser, after all. I understand her. I definitely do.
Then I dream. I daydream about all those sea gulls behind and beside me. Who knows, may be, they are floating somewhere in Bosphorus.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)